*Kattafár*

Á Grettisgötunni er mikið af kisulórum. Þessar kisur hoppa og skoppa í garðinum hjá okkur, breima, slást og læðupúkast. Ef ekki væri fyrir innilegt hatur á kisum af hálfu unnustu minnar þá væri þetta kannski ekki svo slæmt og ekki bætir það ástandið þegar kisulórurnar eru að svindla sér inn í íbúðina okkar. Mitt kristilega uppeldi var í bráðri hættu einn daginn þegar ég kom heim úr skólanum því blótsyrðin voru svo svakaleg í garð kattarins sem hafði komist inn og upp í hjónarúmið okkar að ég þurfti að fara með nokkrar Maríubænir til að enda ekki sem trúleysingi.
Ég verð samt að segja að þó að mér sé slétt sama um kisulórurnar þá eru þær kannski aðeins of margar miðað við stærðina á garðinum, þær eru bókstaflega út um allt. Ég held að hver einn og einasti nágranni eigi eitt stikki kisulóru og þetta eru ekki einu sinni spes kisur. Þetta eru bara ósköp venjulegir fjósakettir með íslenskar bröndur. Málið myndi augljóslega horfa öðruvísi við ef þetta væru norskir skógarkettir, Abysinnian-Brandý eða Somali.

Flokkar: ég ég ég

- dóri skrifaði 10:45