Það getur verið ótrúlega indælt að búa á Grettisgötunni þó að ég sakni stundum Klapparstígsins. Hér á Grettisgötunni eru engir nágrannar að ríða eða að fróa sér svo hátt að maður heyrir í hverri hreyfingu. Hér eru veggirnir ekki svo þunnir að maður veit hvenær sósan er farin að bulla hjá fólkinu við hliðiná. Hér virkar internetið alltaf og það er aldrei partý í kjallaranum (enda erum við í kjallaranum). Og hér er útidyrahurðinni ekki skellt svo fast á nóttunni að maður vaknar í hvert skipti sem einhver er að koma heim til sín. Þegar allt er í botnin hvolft, er bara alveg frábært að búa á Grettisgötunni og ég sakna þess bara ekki neitt að búa á Klapparstígnum. HA!
Litla portið okkar sem við göngum á hverjum degi...Flokkar: Neytandinn, ég ég ég
- dóri skrifaði 15:41
Comments:
Sendu inn athugasemd