Þó að við búum vissulega í miðbænum í Mapútó og þar af leiðandi í mjög vestrænum byggingarstíl, eða kannski meira portúgölskum, þá er mjög gaman að fylgjast með því sem er að gerast í úthverfum Mapútó.
Nú er verið að ryðja í burtu gömlum kofum til að breikka vegi og byggja ný hús. Þegar hús og veggir eru rifnir niður kemur ýmislegt í ljós sem ekki sást áður frá veginum. T.d. sáust ekki mikið af dæmigerðum afrískum kofum í miðri borginni. Nú sjást þeir og margt fleira.
Á myndinni sést dæmigerður kofi, dæmigert nútíma hús og svo bygging framtíðarinnar í byggingu þar fyrir aftan.*Óhapp á síðustu metrunum*
Það er búið að vera mikið stress og miklar áhyggjur undanfarna daga. á Þriðjudaginn brotnaði kvikmyndavélin í miðri töku. Dagurinn var því ónýtur og öll plön farin í vaskinn. Ég var í engri aðstöðu til að laga eitt né neitt þar sem ég var 3 kílómetra norðan við Mapútó, sem sagt upp í sveit. Það var því farið í það að hafa samband við tryggingafélagið, umboðsaðila og verkstæði um leið og maður kom aftur í bæinn. Í gegnum símann fékk ég allar upplýsingarnar, frá Íslandi, sem ég þurfti. Í fyrstu leit þetta ekki vel út. Með leiðbeiningum frá Íslandi tókst mér að setja hana saman, líma og endurtengja vélina. Við fyrstu athugun virðist allt virka. Tökur mun því hefjast að nýju þrátt fyrir óhappið, þökk sé Hafsteini hjá Són.
XLR input boxið brotnaði af og tengin aftengdust.*Kosningar*
Það eru kosningar í Mósambík í dag og við þess vegna heima. Það er ekki ráðlagt að vera á götum úti ef allt síður upp úr. Bærinn fyrir neðan okkur er eins og draugabær, næstum enginn á ferli og mjög þögult. Við komust samt mjög fljótlega að því ef allt síður upp úr, þannig að kannski það verði orðið óhætt að fara aðeins út seinni partinn, jafnvel í bíó eða eitthvað ef kosningarnar fara friðsamlega fram.
Börn í grunnskóla númer 18 að segja húrra fyrir Frelimo (ráðandi stjórnmálaflokki í Mósambík).*Þrumur og eldingar*
Það var legið í lauginni í gær á meðan sólin bakaði okkur. Hún hvarf samt fljótlega á bakvið ský enda er það yfirleitt reglan hér í Mósambík, sól á daginn en rigning á kvöldin.
Í dag var svo aftur brakandi sól og steikjandi hiti sem olli því að í kvöld var brjáluð rigning, þrumur og eldingar.
Þegar við borðuðum kvöldverðin horfðum við ekki á sjónvarpið eins og venjan er, heldur ljósa-showið í borginni. Þetta var sannkölluð sýning. Myndavélinni var stillt upp og það þurfti ekki að smella oft áður en við vorum komin með þessar skemmtilegu myndir.
Þessum myndum hefði ég örugglega ekki náð á gömlu imbavélina.Flokkar: Mósambik
(2) comments - dóri skrifaði 22:08*Sykur sykur*
Þegar við vorum stödd í Jangamo prófuðum við að smakka sykureir í fyrsta skiptið. Allstaðar í sveitinni voru börn og fullorðnir að sjúga sætuna úr plöntunni enda líklega eina "nammið" sem í boði er.
Sykurát og mikil matarolíu notkun einkennir mataræði fólks hér í Mósambík. Þetta kemur bersýnilega í ljós þegar við höfum verið að panta okkur eitthvað á veitingarstöðum eða kaffihúsum borgarinnar. Stundum hefur það sem við höfum pantað verið svo sætt að erfitt er að leggja það til munns.
Áunnin sykursýki er mjög algeng hér í Afríku (Suður Afríku, Mósambík og Swazílandi). Munurinn á fólkinu hér og vestrænu fólki er að hér er það yfirleitt mjög grannt en vesturlandabúar með áunna sykursýki er aftur á móti yfirleitt feitlagið. Sykurinn er fyrst og fremst orkugjafi til að halda fólki gangandi út daginn.
Flutningabíll með fullfermi af sykureir.Flokkar: Matur og vín, Mósambik
(1) comments - dóri skrifaði 01:15*Myndirnar mínar hjá TvM*
Eftir að hafa unnið hjá Ríkissjónvarpinu (RÚV ohf.) í þó nokkur ár er skemmtileg tilbreyting að gera eitthvað fyrir annan fjölmiðil. Ég átti reyndar ekki von á því að vinna fyrir annað ríkissjónvarp, hvað þá ríkissjónvarpið í Mozambique TvM.
Ég var samt ekki að vinna fyrir TvM bókstaflega. Það var þannig að myndirnar sem ég var að taka fyrir annað verkefni, fyrir ICEIDA, enduðu í fréttunum hjá TvM.
Þessir krakkar voru á þeim stað sem ég var að mynda.Flokkar: Fjölmiðlar, Mósambik
(0) comments - dóri skrifaði 22:38*Cultura*
Þrátt fyrir fátækt er nóg að gera í menningarheiminum hér í Mósambik. Hér eru kvikmyndahátíðir, ljósmyndasýningar, veislur í listagalleríum, handverksýningar og tónleikar í hverri viku. Það kemur á óvart hversu fámennir þessir viðburðir eru. Ekki eins og á Íslandi, þegar kreppan er allsráðandi þá eru menningarviðburðir þéttsetnir. Hér eru þessir viðburðir hálftómir. Reyndar er yfirleitt ágætis mæting á tónleikanna en kvikmyndahátíðirnar eru yfirleitt fullar af útlendingum eins og mér.
Ljósmynd sem er á ljósmyndasýningu hér í Mapútó.Flokkar: Menning og listir, Mósambik
(0) comments - dóri skrifaði 23:13*Today I...*
Í dag var erfiðasti dagurinn minn í Mósambík hingað til. Ég fór á Hospital Central de Maputo að hitta föður André útaf verkefni sem ég er að vinna. Til að gera langa sögu stutta þá fór ég í gegnum spítalann með föðurnum sem var ekki auðvelt. Við enduðum heimsóknina á barnadeild spítalans sem er fyrir fötluð og HIV smituð börn.
Myndin hefur ekkert með færsluna að gera, þarna eru heilbrigð börn að leika sér á gagnstétt í Mapútó.Flokkar: Mósambik
(0) comments - dóri skrifaði 17:25*Dagskrá dagsins var þétt*
Viðburðaríkur dagur að baki og því er þreytan farin að taka öll völd. Við fengum vísa inn í Swazíland sem hefur verið heilmikið vesen hingað til. Það þurfti að sjálfsögðu að fara í myndatöku, fylla út myndarlega umsókn og borga fyrir landvistarleyfið í sendiráði Swazílands hér í Mapútó. Við fengum svo vegabréfin okkar til baka með útfylltu vísa nokkrum tímum síðar.
Ég fór eftir hádegi í tveggja tíma heimsókn í Mósambíska ríkissjónvarpið TvM. Það var afríska jazzsöngkonan Irina Cumbe sem fór með mig um stofnunina og sýndi mér hvern króka og kima ásamt að kynna mig fyrir öllu fræga sjónvarpsfólkinu í Mósambík. Ég vissi reyndar ekkert hvaða fólk þetta var, en mér var víst sýndur mikill heiður að fá að hitta þetta fólk.
Síðan um kveldið var farið á spænska-kvikmyndahátíð sem haldin er daganna 11-16 nóvember hér í Mapútó. Hátíðin var opnuð með gamanmyndinni O Método, alveg stórskemmtileg og óvænt. Við munum svo vera í Cinema Scala niðrí bæ á hverju kvöldi fram að sextánda þessa mánaðar til að njóta spænskrar kvikmyndalistar.
Þeir eru kannski ekki með nýjustu tækni, en þeir kunna að nýta það sem þeir hafa.Flokkar: Fjölmiðlar, Menning og listir, Mósambik
(1) comments - dóri skrifaði 21:50*Mynd dagsins 11.nóvember*
Þessi mynd sýnir mjög dæmigerðar aðstæður í Mósambik. Við vorum að keyra frá flugvellinum þegar ég smellti af út um gluggann af fólkinu við sölubásinn hinumeginn við skurðinn sem safnar saman regnvatninu á flóðatímum.
Fólk er út um allt að selja einhvern varning og í kringum sölubásanna safnast fólk oft saman.Flokkar: Mósambik
(0) comments - dóri skrifaði 18:23*Klikkaðingur hleypur laus*
Þar sem lesendur mínir (lesist sem Gummi Jóh) hafa ólmir hvatt mig til frekari skrifa um ferð okkar til Máritíusar og þá sérstaklega um eitt ákveðið málefni verður auðvitað að verða við þeirri beiðni.
Atvikið átti sér á stað sem kallast Quatre Bornes á einni aðalgötu bæjarins. Við vorum þrjú í bílnum, ég, Nanna og Halla (frænka hennar Nönnu). Bærinn var iðandi af mannlífi og miklum umferðarþunga, þannig að ekki var ekið hratt. Ætli ég hafi ekki verið á um það bil 40 kílómetra hraða þegar ungur maður sem gengur á móti umferð á gangstéttinni tekur allt í einu beygju út á götu og gengur hratt á móti bílnum okkar. Ég hægi ferðina dálítið og svo meira og meira og meira þar til að ég er alveg stopp. Á sama tíma og bíllinn stöðvast er þessi ungi maður kominn alveg upp að bílnum og það næsta sem hann gerir er að fleygja sér, já, eða kasta sér upp á húddið þannig að andlitið klesstist þétt upp að rúðunni. Tíminn stöðvaðist á þessu augnabliki. Fólk allt í kring hætti að tala saman, ganga, keyra, borða, anda og það gerðum við öll líka, allir störðu á manninn sem var eins og fluga á bílnum. Halla brýtur þögnina og segir, ohhh, hann er örugglega að reyna að hafa út úr okkur pening. Með það í huga, stekk ég út úr bílnum og segi við drenginn "hey, the car was already stopped when you jumped on the car..." án þess að hugsa sig um öskraði hann á mig "YES, I KNOW, I WANT TO DIE!" Þetta svar þótti mér afar einkennilegt enda ungi maðurinn augljóslega ekki í jafnvægi. Hann var samt mjög snyrtilegur, í hvítri skyrtu og svörtum buxum, með nýtt glanstímarit í poka, pepsí dós og eitthvað fleira sem hann hafði verið að kaupa sér. Ég tók í hendina á honum og sagði "Com on, get off". Hann var ekki mikið lengur á húddinu á bílnum heldur klöngraðist af bílnum og náði að rispa húddið aðeins með sylgjunni á leiðinni niður. Því næst tók hann á rás niður eftir götunni á milli bílanna, ég horfði ekki lengi á eftir kauða enda bílarnir fyrir aftan okkur farnir að flauta.
Síðar um kveldið var mér sagt af Rajesh (sem er maðurinn hennar Höllu og heimamaður) að þessi gaur er frægur í Quatre Bornes fyrir að stunda slík áhættuatriði. Ungi maðurinn er líka mjög klár því hann velur sérstaklega litla bíla sem eru augljóslega ekki á mikillri ferð þannig að þeir drepi hann alveg örugglega ekki. Hann er sem sagt bara að kalla á athygli, já, eða á hjálp.
Ungi maðurinn var ekki það eina sem fannst á bílnum, þessi fluga var þar líka.